جمهور

امسال هم برای مسابقات فوتسال جام رمضان دانشگاهمان تیم دادیم.اسم تیم را هم گذاشته ایم دخانیات-البته پس از انکه اسم "بهمن سویسی" رد شد-بازی اولمان که اصلا چنگی به دل نزد و با نتیجه ۱۳-۱ باختیم.با این وجود تمامی دودیها و دخانیهای دانشگاه برای تشویقمان امده بودند و انصافا سنگ تمام گذاشتند.دیشب دومین بازی هم برگزار شد برخلاف بازی قبلی اینبار خوب ظاهر شدیم اما حیف که بابداقبالی!! ۶-۱ باختیم.

جالب اینکه تعدادتماشاگرانمان بیشتر هم شده بود و باشعارهایشان حمایتمان می کردند.بیشتر فریاد می زدند:وینستون وینستون.گاهی هم من را به عنوان کاپیتان تیم مورد عنایت قرار می دادند که در خواست می کردند سریعا حیا کرده دخانیات را رها کنم!!
قسمت بد ماجرا در آخر همین بازی رخ دادبر اثر یک برخود سنگین از ناحیه زانو به شدت آسیب دیدم به نحوی که توان راه رفتن ندارم و ۲۴ساعت است از درد نخوابیده ام.فکر کنم آخر مجبور شوم زانویم را به تیغ جراحی بسپارم-از اینگونه افهای فوتبالیستی-درحالی که بازی آخر را از دست داده ام چند روزی هم از دانشگاه رفتن خبری نخواهد بود.

»معرفی یک وبلاگ:
نیم بطر عرق نعنا :کسی نه مثل هیچکس.